Etc

Απαξίωση του ασύλου

Η κατοχύρωση του πανεπιστημιακού ασύλου μετά την πτώση της χούντας θεωρούταν απόλυτα σωστή και λογική. Το πανεπιστήμιο είχε γίνει ο πυρήνας της ελληνικής δημοκρατίας τον οποίο απάρτιζαν νέοι άνθρωποι με σφρίγος, τιμιότητα, και ελεύθερες σκέψεις. Ήταν το καταφύγιο που στέγασε πριν λίγο καιρό όλους όσους αγωνίστηκαν και θυσιάστηκαν για την ανατροπή του απολυταρχισμού. Είχε γίνει λοιπόν αντιληπτό πως όταν η βουλή δεν λειτουργεί με γνώμονα τη δικαιοσύνη αλλά διαφθείρεται, αποκτά αυταρχική συμπεριφορά και επιβάλλεται στο λαό τότε ο αυτός ο ίδιος πρέπει να επαναστατήσει και να αποκαταστήσει τη δημοκρατία. Το πανεπιστήμιο ήταν το μέσο της έκφρασης του ελληνικού λαού, το οποίο μετέτρεψε τους ψιθύρους των φοβισμένων πολιτών σε δυνατές φωνές και τη δειλία τους σε αυτοθυσία. Αρκεί να κατανοήσουμε πως όσες ελπίδες υπήρχαν για ευημερία και αλλαγή στηρίζονταν αποκλειστικά στον αγώνα των φοιτητών και σε κανένα κόμμα, καμιά κυβέρνηση.
Από τότε έχουν αλλάξει πολλά. Το πανεπιστήμιο μπήκε κατευθείαν στο στόχαστρο κάθε κυβέρνησης. Μέσα στα τριανταέξι χρόνια που πέρασαν πραγματοποιήθηκε μια συστηματική προπαγάνδα με στόχο να υποβαθμιστεί η δύναμή του. Το άσυλο λοιπόν άρχισε να θίγεται και να κατακρίνεται και τα ΜΜΕ δίνουν όλο και μεγαλύτερη έμφαση σ'αυτό. Έτσι, κάθε επεισόδιο που γίνεται στη πρωτεύουσα δίνει το έναυσμα για "ανάλυση του θέματος του ασύλου" και το έμμεσο συμπέρασμα που προκύπτει είναι η κατάργησή του. Δεν έλειψαν μάλιστα οι βανδαλισμοί στο εσωτερικό του από ακροδεξιές οργανώσεις που θέλησαν να διαβάλουν την εικόνα του παρουσιαζόμενοι σαν αριστεροί ταραξίες. Επιπλέον η εισβολή των κομμάτων με την επινόηση των κομματικών νεολαίων επέφερε το διχασμό προκαλώντας φανατισμό και αντιπαραθέσεις μεταξύ των φοιτητών. Η αναβάθμιση των πανεπιστημίων έμεινε σκόπιμα στο απυρόβλητο και δεν υπήρξε ποτέ ουσιαστική κρατική μέριμνα.

Η τριτοβάθμια εκπαίδευση αφέθηκε έτσι στη μοίρα της και όπως ήταν αναμενόμενο παρήκμασε.
Επίσης σημαντικό ρόλο στην αποδυνάμωση των πανεπιστημίων διαδραμάτισε το προβληματικό εκπαιδευτικό σύστημα γενικότερα. Η βασική προτεραιότητα του σχολείου, η καλλιέργεια δηλαδή της κριτικής σκέψης και η πνευματική ωρίμανση δεν εφαρμόστηκε με συνέπεια οι μαθητές παρά την ενηλικίωσή τους να παραμένουν ευεπηρέαστοι σε κάθε αποπλανητική είδηση χωρίς να προβληματίζονται και να αμφιβάλλουν. Αυτοί οι νέοι φυσικά είτε θα παρασυρθούν και θα καταλήξουν τυφλοί υποστηρικτές κομμάτων ή θα αδιαφορήσουν εντελώς για τα κοινωνικά δρώμενα. Υπό αυτές τις συνθήκες γίνεται αντιληπτό ότι δεν μπορεί να υπάρξει συλλογική και στοχευμένη διεκδίκηση.
Φτάνουμε σε ένα σημείο λοιπόν όπου δεν αμφισβητείται μόνο η τωρινή αλλά και η ιστορική αξία του ασύλου. Η χρόνια και επιτηδευμένη στρεβλή παρουσίαση των γεγονότων κάνει σήμερα πολύ κόσμο να πιστεύει πως δεν ήταν οι φοιτητές του 74' και ο λαός που έριξαν τη κυβέρνηση αλλά οι αποφάσεις του ΝΑΤΟ. Η σημερινή κατάληψη πάντως είτε έγινε αυθόρμητα και αυτόνομα απ΄τους μετανάστες είναι υποκινούμενη απο την κυβέρνηση - με σκοπό την επαναφορά του ζητήματος του ασύλου και την οριστική κατάργησή του - είναι ένα ακόμη δείγμα του τρόπου λειτουργίας του συστήματος το οποίο έχοντας όπλο τα ΜΜΕ διαμορφώνει την κοινή γνώμη προς όφελος του με τον έντεχνο τρόπο προβολής των γεγονότων. Τέλος, αξίζει να αναρωτηθούμε γιατί δεν τίθεται στα σοβαρά τόσες δεκαετίες το θέμα της βουλευτικής ασυλίας αφού η συχνότητα των περιστατικών πολιτικής διαφθοράς και αυθαιρεσίας είναι πολύ πιο μεγάλη και επικίνδυνη απ΄αυτή των επεισοδίων στα πανεπιστήμια.

Αλλαγη,Τωρα!

Ενδιαφέρον αν και...

αρεσκομεν

Εν γνωσει

Τελικά, αυτά μόνο στην Ελλάδα γίνονται… Λαθρομετανάστες ήρθαν από την Κρήτη στην Αθήνα (εν γνώσει της αστυνομίας) και κατέλαβαν τη Νομική Σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών ζητώντας… άδεια παραμονής! Η Σχολή έκλεισε για μία εβδομάδα προκειμένου οι λαθρομετανάστες καταληψίες να αποχωρήσουν…

Οι περίπου 230 λαθρομετανάστες ξεκίνησαν με πλοίο από το λιμάνι των Χανίων με προορισμό τον Πειραιά. Από εκεί κατευθύνθηκαν στη Νομική Σχολή του πανεπιστημίου Αθηνών, τμήμα της οποίας κατέλαβαν ζητώντας να τους χορηγηθούν άδεια παραμονής. Μιλώντας στα ΜΜΕ ο πρύτανης του πανεπιστημίου Θεοδόση Πελεγρίνης άσκησε κριτική κατά της Πολιτείας. «Η αστυνομία γνώριζε ότι οι λαθρομετανάστες ερχόταν από τη Κρήτη στην Αθήνα και θα προχωρούσαν σε κατάληψη, αλλά κανείς δεν έκανε το παραμικρό. Επιχείρησα να επικοινωνήσω πολλές φορές με τον υπουργό Προστασίας του Πολίτη κ. Χρήστο Παπουτσή αλλά χωρίς αποτέλεσμα. Κατάφερα και μίλησα με τον υπασπιστή του, στον οποίον μετέφερα τη πληροφορία και από τον οποίον ζήτησα την παρέμβαση του Κράτους για να μην προχωρήσουν οι λαθρομετανάστες στη κατάληψη», είπε χαρακτηριστικά.

«Κατανοούμε το γενικότερο πρόβλημα των μεταναστών και έχουμε δείξει έμπρακτα την ευαισθησία μας στο θέμα αυτό, το οποίο όμως πρέπει να αντιμετωπιστεί από την πολιτεία με συγκεκριμένες πολιτικές και επαρκή μέτρα. Το Πανεπιστήμιο δεν μπορεί και δεν πρέπει να χρησιμοποιείται ως μοχλός πίεσης για την επίλυση τέτοιων προβλημάτων. Ιδιαίτερα σήμερα που το Δημόσιο Πανεπιστήμιο βάλλεται και συκοφαντείται, παρόμοιες ενέργειες συνεισφέρουν στην απαξίωσή του», υπογραμμίζει σε ανακοίνωσή του το Πανεπιστήμιο Αθηνών, καλώντας την Πολιτεία «να συμβάλει άμεσα στην επίλυση του προβλήματος για το οποίο δεν ευθύνεται το Πανεπιστήμιο, και να φροντίσει να χορηγήσει ασφαλή χώρο για τη φιλοξενία των μεταναστών όσο θα διαρκέσει η εξέταση των αιτημάτων τους». Όπως αναφέρεται, η Κοσμητεία της Σχολής Νομικών Οικονομικών και Πολιτικών Επιστημών αποφάσισε τη διακοπή της λειτουργίας των κτιρίων της Σχολής μέχρι την Παρασκευή 28/01/2011, ενώ θα επανεξετάσει τη στάση της την Πέμπτη 27/01/2011 λαμβάνοντας υπόψη τις πιθανές εξελίξεις. Στο διάστημα αυτό, δηλώνεται ότι οι Αρχές του Πανεπιστημίου θα ασκήσουν την όποια επιρροή τους προς την κατεύθυνση επίλυσης του προβλήματος.

Το ζήτημα έχει προκαλέσει έντονη αντιπαράθεση μεταξύ των φοιτητικών παρατάξεων, ενώ ερώτηση για το θέμα κατέθεσε στη Βουλή ο βουλευτής της ΝΔ Θανάσης

Θαυμάστε τους και σε ρόλο οργάνων καταστολης 

Ξύπνησαν.. εμείς?

Νέα επεισόδια σημειώθηκαν σήμερα στην Τυνησία, όπου αστυνομικοί άνοιξαν πυρ προκειμένου να διαλύσουν τους συγκεντρωμένους που διαδήλωναν σε δύο πόλεις. Η κυβέρνηση της χώρας διέταξε το κλείσιμο όλων των σχολείων και των πανεπιστημίων μέχρι νεωτέρας, λόγω των ταραχών που ξέσπασαν.

Ο Τυνήσιος πρόεδρος Ζιν αλ Αμπιντίν Μπεν Άλι χαρακτήρισε «τρομοκράτες» τους διαδηλωτές, κάνοντας λόγο για χειραγώγηση των κινητοποιήσεων από ξένους. Υποσχέθηκε δε, ότι θα δημιουργηθούν 300.000 θέσεων εργασίας μεταξύ 2011 και 2012.

Τουλάχιστον 14 άνθρωποι έχουν σκοτωθεί κατά τα επεισόδια, που ξέσπασαν εδώ κι ένα μήνα. Χιλιάδες οργισμένοι πολίτες διαδηλώνουν, ζητώντας θέσεις εργασίας και ευκαιρίες για τους νέους

Μαθητες αντισταση

Πρεπει να καταλαβουν οτι ειμαιστε η γεννια που θα αλλαξει τον κοσμο

Έγκλημα και κολασμός

Και σας λέω επίσης, μολονότι η λέξει ηχεί βαριά στις καρδιές σας : 
Εκείνος που δολοφονήθηκε δεν είναι ανεύθυνος για τη δολοφονία του,
Και εκείνος που ληστεύτηκε ευθύνεται και ο ίδιος που ληστεύτηκε.
Ο δίκαιος δεν είναι αθώος για τις πράξεις του αμαρτωλού,
ούτε όποιος έχει καθαρά χέρια είναι ανεύθυνος για τις πράξεις του αμαρτωλού,
Ούτε όποιος έχει καθαρά χέρια είναι ανεύθυνος για τις πράξεις του εγκληματία.
Ναι, ο ένοχος είναι πολύ συχνά θύμα του αδικημένου.

Και ακόμη συχνότερα, ο ένοχος είναι αυτός που φέρει τα βάρη των αθώων και των ακατάκριτων.

Το δίκαιο δε διακρίνεται από το άδικο ούτε το καλό από το αμαρτωλό.
Διότι στέκουν πλάι πλάι και οι δύο απέναντι στο πρόσωπο του ήλιου, όπως υφαίνονται μαζί το μαύρο με το λευκό νήμα.
Και όταν σπάσει το μαύρο νήμα, ο υφαντής θα εξετάσει όλο το ύφασμα όπως θα εξετάσει και τον αργαλειό.

Απόσπασμα απ΄το βιβλίο << Ο Προφήτης >> του Χαλίλ Γκριμπράν.

Ήταν ένας Ιταλός ένας Γερμανός ένας Τούρκος κι ένας Έλληνας σε ένα αεροπλάνο. Κάποια στιγμή λέει ο πιλότος ότι πρέπει να πέσουν τρία άτομα για να σωθεί το αεροπλάνο, οπότε σηκώνεται ο Ιταλός και λέει:
- "Ζήτω η Ιταλία!" και πέφτει.
Μετά ο Γερμανός και τέλος σηκώνεται κι ο Έλληνας και φωνάζοντας:
- "Ζήτω η Ελλάδα", αρπάζει τον Τούρκο και τον πετάει από κάτω.

Το τεράστιο πετρελαιοφόρο διασχίζει τον ωκεανό. Το ταξίδι είναι
πολυήμερο και στο τυπικά ανδρικό πλήρωμα υπάρχει αυτή τη φορά και μια γυναίκα. Η παρουσία της δεσποινίδας ασυνήθιστη καθώς είναι, έχει δημιουργήσει περίεργες καταστάσεις... Τις πρώτες μέρες όλα κυλάνε ήρεμα, ο αντρικός πληθυσμός ήρεμος κι ευγενικός. Τις επόμενες μέρες κάποιοι μικρό εκνευρισμοί. Έχει μπει η τρίτη εβδομάδα και τα πρώτα ξεσπάσματα προμηνύουν θύελλα... Την κατάσταση προσπαθεί να προλάβει ο πλοίαρχος. Μαζεύει τα αρσενικά μέλη του πληρώματος και τους λέει:
- "Κύριοι, μετά από τόσες μέρες η κυρία αισθάνεται ανία και για να σας φύγει ο πειρασμός που είναι μόνη της αποφάσισα να τη φλερτάρω εγώ σαν πλοίαρχος."
- "Τι είπες;", πετάγεται ο θερμόαιμος Ιταλός, "υπάρχει Ιταλός επάνω στο πλοίο και θα δοκιμάσει άλλος να φλερτάρει; Δεν θα είστε καλά!"
- "Κύριοι, σας παρακαλώ", πετάγεται ο Γάλλος, "το φλερτ, ως γνωστόν, είναι ειδικότητα των Γάλλων."
Ο καβγάς δεν αργεί να ανάψει. Κάθε ένας, για τους δικούς του λόγους υποστηρίζει ότι το φλερτάρισμα είναι προσωπική του υπόθεση. Σ` όλο αυτό το διάστημα ο Έλληνας, αδιάφορος, μασουλάει πασατέμπο και αγναντεύει το πέλαγος. Εκνευρισμένος ο πλοίαρχος του φωνάζει:
- "Εσύ δεν ενδιαφέρεσαι να φλερτάρεις την κυρία;"
- "Τι να σας πω κύριε πλοίαρχε, τρεις εβδομάδες τώρα την πηδ... Αν θέλετε όμως τη φλερτάρω κιόλας."

Στο ίδιο κουπέ ενός τρένου βρίσκονταν ένας Έλληνας και ένας Γερμανός. Απέναντι τους κάθονταν μια γριά 80 χρόνων και μια γκομενάρα 20. Την λιγουρεύονταν ο Έλληνας με τον Γερμανό αλλά δεν μπορούσαν να κάνουν τίποτα γιατί ήταν η γριά μπροστά. Κάποια στιγμή το τρένο περνάει μέσα από ένα σκοτεινό τούνελ και ξαφνικά ΣΠΛΑΑΑΤΣ!! Ακούγεται μια σφαλιάρα που έπεσε. Σκέφτεται ο Έλληνας:
- "Άτιμος ο Γερμανός πήγε να βάλει χέρι στην κοπέλα και αυτή τον χαστούκισε."
Σκέφτεται ο Γερμανός:
- "Εγώ την σφαλιάρα κατά λάθος."
Σκέφτεται η κοπέλα:
- "Αυτοί οι δυο μαλάκες πήγαν να μου βάλουν χέρι αλλά κατά λάθος το έβαλαν στη γριά."
Σκέφτεται η γριά:
- "Κουφάλα Γερμανέ απ`την Κατοχή στη χρωστούσα!!"

Πάει ο Τοτός στον γιατρό και βλέπει ένα κοριτσάκι να κλαίει.
- "Γιατί κλαις;", ρώτησε ο Τοτός.
- "Να ήρθα για εξέταση αίματος, και ο αδερφός μου είπε ότι για να σου πάρουν αίμα σου κόβουν ένα κομμάτι από το δάχτυλο..."
Αμέσως ο Τοτός αρχίζει τα κλάματα και τις φωνές.
- "Καλά, εσύ γιατί κλαις στα ξαφνικά;", ρωτάει το κορίτσι.
- "Γιατί εγώ ήρθα για ανάλυση ούρων!!!"

Διάλογος, Δημοκρατία και αλήθεια

Σημεία έναρξης ας αποτελέσουν οι ορισμού αμφοτέρων των προαναφερθέντων λέξεων
Ο διάλογος ορίζεται ως μια συζήτηση η συνομιλία μεταξύ δυο η και παραπάνω ατόμων έχοντάς ως κύριους άξονες είτε την τυπική πληροφόρηση είτε μια ανωτερη  προσπάθεια  βαθύτερης  επικοινωνίας με στόχο την εύρεση της αλήθειας.

Όσο αναφορά την δημοκρατία αυτή ορίζεται ως ένα φιλελεύθερο πολίτευμα οπού η εξουσία πηγάζει από τον λαό και εξυπηρετεί τα συμφέροντα του.Η δημοκρατία έχει ως κεντρικά χαρακτηριστικά την λήψη αποφάσεων μεσώ ν ψηφοφοριών και την ανταλλαγή αποψεων και ιδεών μεσώ διαλόγου ανάμεσα σε όλους με ελευθέρια λογού
Κατανοώντας αυτός τους ορισμούς ευκολως αντιληπτό είναι ότι δημοκρατία χωρίς διάλογο η και το αντίστροφο δεν καθίστανται δυνατά διότι η βάση του καθενός αποτελεί την κεντρική ηδέα του αλλού. Συνεπώς υπάρχει μια άρρηκτη σχέση ανάμεσα σε αυτές τις δυο έννοιες
Ο πλουραλισμός αποτελεί συστατικό στοιχειό ζωτικής σημασίας για την δημοκρατία που επιτυγχάνεται μονό με ένα γόνιμο και επικοδομητικο  διάλογο.Ας μην ξεχνάμε τέλος την προσφορά του διαλόγου στην αποκάλυψη της αληθείας.Δια μεσώ του διαλόγου διαθέτουμε μεγάλες πιθανότητες να την αποκαλύψουμε και όχι αυτό που οι υπολοίπου θα θελαν εμείς να πιστέψουμε.


Και μπορεί βεβαία η αληθεία  κάποιού θεματος να μην είναι μια και μοναδική.Η αλήθεια γενικά τυγχάνει πολυπλευρικοτητας  αλλά μεσώ του διαλόγου μπορούμε να αντιληφθούμε τις πολλές της όψεις και με την ατομική κρίση του καθενός διαμορφώνουμε την δική μας προσωπική αλήθεια

Zeitgeist-Venus Project: Συνέντευξη Jacque Fresco & Roxanne Meadows

Από τις 15 Ιανουαρίου 2011 προβάλλεται ταυτόχρονα σε περισσότερες από 60 χώρες, μεταξύ των οποίων και η Ελλάδα, το τρίτο ντοκιμαντέρ του Peter Joseph με τίτλο “Zeitgeist:Moving Forward”. Mε αφορμή την παγκόσμια προβολή της ταινίας παρουσιάζουμε τη συνέντευξη που μας παραχώρησαν οι Jacque Fresco και Roxanne Meadows, ιδρυτές του “Venus Project”.

Outer: Πώς θα περιγράφατε το “Venus Project” σε κάποιον που δεν γνωρίζει τίποτα για αυτό, για παράδειγμα σ’ ένα μικρό παιδί;

Jacque Fresco: Λοιπόν, το “Venus Project” είναι ένα σχέδιο για όλα τα έθνη, να ενωθούν για να διεκδικήσουν τη γη ως μια κοινή κληρονομιά κι ακολούθως να γκρεμίσουν όλα τα τεχνητά σύνορα που διαχωρίζουν τους ανθρώπους καθότι, θεωρώ, πως όλοι οι άνθρωποι χρειάζονται τα ίδια πράγματα - καθαρό αέρα, καθαρό νερό, γόνιμη γη, μη κατευθυνόμενη εκπαίδευση. Όσον αφορά στον πλανήτη Γη, πώς συμπεριφερόμαστε σ’ αυτόν. Να πάψουν να υπάρχουν παρασιτικά επαγγέλματα στο μέλλον, όπως διαφημιστικές ή δικηγορικές επιχειρήσεις, τράπεζες επενδύσεων, πιστωτικά ιδρύματα και όλοι οι στρατοί να καταργηθούν. Είναι η μόνη ελπίδα για το μέλλον. Η βιομηχανία προωθεί το κάπνισμα που προκαλεί καρκίνο και το αλκοόλ που προξενεί πολλά ατυχήματα. Περισσότεροι άνθρωποι σκοτώνονται στους αυτοκινητόδρομους παρά σε πολλούς πολέμους. Πιστεύουμε, επομένως, ότι αν θέλεις έναν κόσμο χωρίς πολέμους, μείωση της φτώχειας, εξασφάλιση των θέσεων εργασίας, και με εξαφανισμένα τα περισσότερα εγκλήματα, πρέπει να προνοήσεις για όλες τις ανθρώπινες ανάγκες. Αν αποτύχεις να το κάνεις θα έχεις πάντοτε προβλήματα.

Ο.: Κύριε Fresco, πόσοι άνθρωποι υποστηρίζουν το “Project” σ’ όλον τον κόσμο;

J.F.: Ο Peter Joseph μας λέει ότι είναι 15.000.000 άνθρωποι, αλλά δεν είμαι σίγουρος. Ξέρετε πόσοι άνθρωποι ‘ακολουθούν’ το “Zeitgeist Movement”;

Roxanne Meadows: Περίπου 15.000.000 άνθρωποι έχουν παρακολουθήσει το φιλμ “Ζeitgeist Addendum” που γυρίστηκε από τον Peter Joseph , και το οποίο πραγματικά παρουσίασε το “Venus Project” στον κόσμο, κι έπειτα απ’ αυτό υπήρξαν υποστηρικτές του “Zeitgeist Movement” σ’ όλο τον κόσμο, είναι οι ακτιβιστές του “Venus Project”. Πάνω από 40.000 άνθρωποι έγιναν μέλη στο site. Κι ακόμη είναι ένας πολύ νέος οργανισμός.




Ο.: Στις διαλέξεις σας οι περισσότερες ερωτήσεις του κοινού στρέφονται γύρω από την βίαιη και διαφθαρμένη ανθρώπινη φύση και τη δυσκολία της μετάβασης από το ένα σύστημα στο άλλο. Σας ενοχλεί το ότι ο κόσμος δυσκολεύεται να θεωρήσει το πρόγραμμα εφικτό και πρακτικό;

J.F.: Δεν είμαι σίγουρος τι εννοείτε. Εννοείτε αν ο κόσμος το βρίσκει δύσκολο;

Ο.: Ναι, δεν συμβαίνει αυτό;

J.F.: Όχι. Όχι, αν τους το εξηγήσω. Πριν τους εξηγήσω δεν έχουν ιδέα γι’ αυτό. Κατόπιν, η επόμενη ερώτηση είναι πώς το πετυχαίνει κανείς. “Τι μπορώ να κάνω για να βοηθήσω;”. Αυτά είναι που λένε συνήθως.

Ο.: Υποστηρίζετε ότι τα ανθρώπινα όντα δεν είναι σαν τους καρχαρίες, οι οποίοι ανταγωνίζονται μεταξύ τους για την επιβίωση και την επικράτησή τους. Όμως ο αγώνας για την επιβίωση διατρέχει όλο το ζωικό βασίλειο, το ίδιο και το ανθρώπινο είδος. Το μεγάλο ψάρι τρώει το μικρό, ακόμη και οι γονείς ανταγωνίζονται τα ίδια τους τα παιδιά για το χρήμα και την εξουσία. Μήπως, τελικά, το κίνημά σας στηρίζεται σε κάτι το οποίο είναι αντίθετο στην ανθρώπινη φύση στην οποία είναι έμφυτη η βία, ο αγώνας για την επιβίωση και η δίψα για μεγαλύτερη εξουσία;

J.F.: Δεν πιστεύω ότι υπάρχει τέτοιο πράγμα, αυτό που ονομάζουμε “ανθρώπινη φύση”. Πιστεύω ότι αν είσαι παιδί Γερμανών που σε μεγάλωσαν με τα πρότυπα του ναζισμού, από μωρό εκπαιδεύτηκες με ένα συγκεκριμένο τρόπο σκέψης και έγινες ναζί. Δεν μπορούσες να γίνεις τίποτα άλλο. Δεν είχες ταξιδέψει πουθενά, δεν είχες διαβάσει κανένα βιβλίο. Όμως δεν θα σκεφτώ ότι είσαι κακός. Θα υποθέσω ότι έχεις εκπαιδευτεί σ’ αυτή την κουλτούρα. Γι’ αυτό δεν αντιμετωπίζω κανέναν άνθρωπο ως καλό ή κακό, τους αντιμετωπίζω ως θύματα του πολιτισμού τους. Αν μεγάλωνες στην αρχαία Ρώμη, όπου όλοι πίστευαν σε πολλούς θεούς κι εσύ πίστευες σ’ ένα θεό ίσως σε αποκαλούσαν χριστιανό και πιθανόν να σε μάζευαν και σένα κι όλους τους άλλους χριστιανούς και θα σε έβαζαν γυμνό στην αρένα μαζί με πεινασμένα λιοντάρια. Και οι άνθρωποι ξαφνικά μια μέρα θα έρχονταν να δουν τους χριστιανούς να ρίχνονται ως τροφή στα λιοντάρια. Tα παιδιά θα έλεγαν στους γονείς τους “μπορώ να ξανάρθω την άλλη βδομάδα να δω πάλι τους χριστιανούς να τους τρώνε τα λιοντάρια”; Και ο πατέρας σου πιθανόν να απαντούσε: “Αν είσαι καλό παιδί”! Λοιπόν είναι κακός αυτός; Όχι. Είναι σύμφωνος με την κουλτούρα του. Το ίδιο συμβαίνει και σήμερα. Καταλαβαίνετε; Το ίδιο επαναλαμβανόμενο καταραμένο λάθος συνέχεια δεν αποδεικνύει τίποτα απολύτως. Θα έλεγα λοιπόν ότι είμαστε τόσο πρωτόγονοι όσο και κάθε κοινωνία στο παρελθόν. Δεν είμαστε πολιτισμένοι ακόμη. Όσο χρειαζόμαστε στρατούς, φυλακές, αστυνομία, ναυτικό δεν είμαστε πολιτισμένοι.

R.M.: Μοιάζει σαν να είναι "ανθρώπινη φύση" διότι ανέκαθεν είχαμε πολιτισμούς που συντηρούσαν την έλλειψη. Σύμφωνα με το νομισματικό σύστημα είναι καλό να διατηρείται η έλλειψη στα αγαθά επειδή αυτό ανεβάζει τις τιμές τους. Ποτέ δε χρησιμοποιήσαμε την επιστήμη και την τεχνολογία μας απευθείας στο κοινωνικό σύστημα με στόχο την κοινή ωφέλεια κι αυτό είναι που επιδιώκει το “Venus Project”. Έχουμε την τεχνολογία να βοηθήσουμε τους εγκαταλελειμμένους ανθρώπους σ΄ όλο τον κόσμο, να τους στεγάσουμε, να τους δώσουμε τροφή. Αν χρησιμοποιούσαμε την τεχνολογία με σύνεση. Αλλά δεν μπορούμε να το κάνουμε σήμερα με αυτό το νομισματικό σύστημα διότι δεν έχουμε αρκετά χρήματα ούτε καν να παράσχουμε τροφή σε όλο τον κόσμο. Μα πραγματικά κατέχουμε την τεχνολογία κι έχουμε τους Φυσικούς Πόρους, ώστε η σωστή ερώτηση δεν είναι αν έχουμε αρκετά χρήματα, αλλά αν έχουμε τους Πόρους. Και αυτούς τους έχουμε. Εάν αλλάξουμε προς μια αναθεωρημένη οικονομία βασισμένη στους Φυσικούς Πόρους θα μπορέσουμε να κάνουμε όλα τα αγαθά και τις υπηρεσίες προσιτά σε όλους χωρίς χρήματα, σύνορα, δουλεία, χρέη, πιστώσεις.

Ο.: Όσον αφορά την Οικονομία των Φυσικών Πόρων που προτείνετε, θεωρείτε ότι η Γη έχει απεριόριστους Φυσικούς Πόρους; Υπάρχουν αρκετοί Φυσικοί Πόροι για να υπερνικήσουν το φαινόμενο της τεχνητής έλλειψης; Αν όχι πως το “Venus Project” θα αντιμετωπίσει αυτό το θεμελιώδες ζήτημα;

R.M.: Ναι, και βέβαια πιστεύουμε ότι υπάρχουν αρκετοί Φυσικοί Πόροι, αλλά το πρώτο πράγμα που πρέπει να κάνουμε είναι να εκπονήσουμε μια έρευνα για τους γήινους Φυσικούς Πόρους και πρέπει αρχικά να θεμελιώσουμε την κοινωνία σ’ αυτό που έχουμε. Όχι σε αυθαίρετες απόψεις κάποιων. Πρέπει να κάνουμε μια έρευνα για το πού βρίσκονται οι Φυσικοί Πόροι, πού βρίσκεται το καθαρό νερό , πού βρίσκεται το τεχνικό προσωπικό, ποιες είναι οι συνθήκες υγείας των ανθρώπων. Αυτό θα έβαζε ένα τέλος σ’ αυτό που πρέπει να γίνει. Οι ανάγκες των ανθρώπων θα καθόριζαν τι πρέπει να γίνει. Εάν αφήσουμε τα πράγματα υπό τις σημερινές συνθήκες, τότε όχι, δεν έχουμε τους Φυσικούς Πόρους διότι σπαταλάμε τρομακτικά τους Φυσικούς Πόρους. Χτίζουμε κτίρια με διαφορετικά ύψη μόνο και μόνο για να ικανοποιήσουμε τον εγωισμό μας. Είμαστε υποχρεωμένοι διαρκώς να πουλάμε και να κατασκευάζουμε περισσότερα πράγματα, εντελώς αντίθετα από τις πραγματικές μας ανάγκες, μόνο και μόνο γιατί σήμερα είμαστε καταναλωτές και άρα πρέπει να έχουμε μια διαρκή αγορά ώστε να κρατάμε σε κίνηση την οικονομία. Έτσι φτιάχνουμε πραγματικά γελοία πράγματα. Αν κοιτάξετε στις βιτρίνες των καταστημάτων είναι προφανές ότι το 70% των πραγμάτων που πουλάνε δεν το χρειάζεστε κι όμως πρέπει να συνεχίζουμε να κατασκευάζουμε περισσότερα πράγματα κι ο κόσμος να τα αγοράζει κάθε χρόνο, όπως στη βιομηχανία της μόδας –είναι γελοίο. Φτιάχνουν τις φούστες μακρύτερες, μετά κοντύτερες κι αλλάζουν χρώματα κάθε χρόνο ώστε όλοι να αναγκάζονται να ακολουθούν τις επιταγές της μόδας για τον συγκεκριμένο μόνο μήνα ή χρόνο. Αυτό είναι μια τρομακτική σπατάλη ενέργειας


Ο.: Να σας ρωτήσουμε λοιπόν για τα χρήματα. Πού θα βρούμε τα χρήματα για να στήσουμε την πρώτη πόλη του “Venus Project”; Έχετε πει ότι “δεν έχουμε τα χρήματα και προσπαθούμε να βρούμε τις πηγές (της χρηματοδότησης)”. Γιατί ένα μη νομισματικό σύστημα χρειάζεται χρήματα;

R.M.: Μα ζούμε μέσα στο νομισματικό σύστημα.

J.F.: Σκεφτόμαστε πώς να αλλάξουμε το χρήμα αλλά και πώς να αλλάξουμε τη Γη. Έχουμε τους Φυσικούς Πόρους να κάνουμε οτιδήποτε επιθυμήσουμε. Το χρήμα είναι το εμπόδιο. Δεν μένεις στο σπίτι που θα ήθελες, μένεις σ’ ένα που μπορείς να αποκτήσεις. Δεν οδηγείς τη μάρκα του αυτοκινήτου που σ’ αρέσει. Οδηγείς αυτό που μπορείς να αγοράσεις. Λοιπόν, τότε τί αξία έχουν λέξεις όπως “δημοκρατία” και “ελευθερία” όταν δεν μπορείς να αντεπεξέλθεις οικονομικά για την ιατρική περίθαλψη των παιδιών σου ή του εαυτού σου ή και του καθενός; Οι όροι “δημοκρατία” και “ελευθερία” είναι ψεύτικες λέξεις διότι κρατάνε τους φτωχούς υποτελείς. Επίσης θα έλεγα ότι οι πλούσιοι ή η βιομηχανία δεν ενδιαφέρονται καθόλου για τους φτωχούς. Ας πάρουμε παράδειγμα τα τσιγάρα. Τα τσιγάρα ανέκαθεν προκαλούσαν καρκίνο, ίσως σε 10, 15 ή 20 χρόνια. Προκαλούν καρκίνο και καρδιακά προβλήματα. Γιατί λοιπόν η κυβέρνηση επιτρέπει τα τσιγάρα; Γιατί κερδίζουν χρήματα απ’ αυτά. Αν έχεις μια βιομηχανία και έχεις πιο γρήγορη παραγωγή από μένα, εάν μοιραστείς τις ιδέες σου μαζί μου, όλοι θα ομολογήσουν ότι καταστρέφεις τον ανταγωνισμό. Δεν μπορούμε λοιπόν, να αποκρύψουμε την πληροφορία που πρόκειται να ωφελήσει τους πάντες μόνο και μόνο γιατί εσύ θέλεις να διατηρήσεις τον ανταγωνισμό.

O.: Συνεπώς το “Venus Project” ξεκινάει τους στόχους του με το να αποκτήσει κάποια χρήματα;

R.M.: Ναι, ζούμε μεταξύ των συστημάτων αυτή τη στιγμή. Ζούμε μέσα στο νομισματικό σύστημα κι έτσι πραγματικά χρειαζόμαστε χρήματα για να πραγματοποιήσουμε όσα σχεδιάζουμε, για να τα ξεκινήσουμε. Αυτή τη στιγμή.

O.: Θεωρείτε ότι το νομισματικό σύστημα έχει επιβληθεί με έναν συγκεκριμένο σκοπό από θρησκευτικές ή άλλου τύπου ομάδες πέρα από τους διεθνείς τραπεζίτες; Υπάρχει κάποια υπέρ-ομάδα από πίσω;

J.F.: Κοιτάξτε, οι διεθνείς τραπεζίτες σπρώχνουν το χρηματικό σύστημα. Κάθε τηλεοπτική παραγωγή στηρίζεται στην διαφήμιση και τα χρήματα. Κι έτσι ο καθένας που εργάζεται μέσα στο σύστημα σκέφτεται “χρειάζομαι μια δουλειά”. Μα δεν χρειάζεται δουλειά, χρειάζεται πράγματα. Οι δουλειές είναι βαρετές, μη ενδιαφέρουσες, ανθυγιεινές κάποιες φορές. Αν έχεις μια κοπέλα που δακτυλογραφεί τόσες πολλές ώρες για 15-20 χρόνια μέχρι να συνταξιοδοτηθεί, ξέρεις ότι είναι μία καλή υπάλληλος. Αυτό όμως δεν αποτελεί ορθή χρήση του μυαλού της. Έχει μόνο περιορισμένα πράγματα. Έτσι λοιπόν σε κάθε επάγγελμα, ο έμπορος κάθεται στο μαγαζί του όλη μέρα ελπίζοντας ότι κάποιος θα μπει μέσα να ψωνίσει. Αυτή δεν είναι σωστή χρήση των ανθρώπων. Αυτό είναι εύκολο να γίνει από μηχανές. Μπορείς να τις προγραμματίσεις να τα κάνουν όλ’ αυτά. Οι μηχανές δεν αναλαμβάνουν τον έλεγχο, είναι πειθήνιες. Όπως όταν χρησιμοποιείς ένα πλυντήριο ή όταν βάζεις ένα κέρμα στο μηχάνημα και σου βγάζει ένα πακέτο τσιγάρα. Δεν χρειάζεται να στέκεται κάποιος από πίσω για να λειτουργήσουν. Αυτό είναι σπατάλη της ανθρώπινης ζωής.

O.: Το “Zeitgeist“ και το “Venus Project“ στέκονται αρνητικά απέναντι στις θρησκείες, μεγάλο ποσοστό όμως των ανθρώπων στρέφεται στη θρησκεία σαν απάντηση στο υπαρξιακό πρόβλημα και στον φόβο του θανάτου. Πώς αντιμετωπίζετε την παρηγορητική ιδιότητα της θρησκείας πέρα από τη χειραγώγηση και την οικονομική εκμετάλλευση των πιστών;

J.F.: Πρέπει να είμαστε πολύ ειλικρινείς με τους θρησκευόμενους ανθρώπους. Εάν μιλήσεις με τους πιστούς πες τους: “Εάν δεν είσαι ειλικρινής μαζί μου δεν μπορείς να με καταλάβεις”. Λέει στη Βίβλο: “Ου φονεύσεις”. Δεν λέει “Τετάρτες και Σάββατα είναι οι μέρες που μπορείς να σκοτώνεις”. “Ου φονεύσεις”. Λέει “Μη κρίνετε ίνα μη κριθείτε” και όλοι κρίνουν τους άλλους ανθρώπους σαν να ήταν ένορκοι. Επίσης λέει “Αγάπα τον πλησίον σου” και “όταν σε χαστουκίσει γύρνα και το άλλο μάγουλο”. Ακόμη λέει “Αγάπα τον εχθρό σου”, όμως πώς γίνεται να έχουμε στρατούς; Δεν έχω συναντήσει ακόμη ένα θρησκευόμενο άνθρωπο, ούτε καν ιερείς, κανέναν, που να ακολουθεί τις διδασκαλίες του Χριστού. Τώρα όταν μαθαίνεις για τον Θεό στο σχολείο, σου λένε- τουλάχιστον έτσι είπαν σε μένα- ότι γνωρίζει τα πάντα. Ότι έχτισε τα πάντα, κάθε έντομο, κάθε σύμπαν, κάθε γαλαξία. Ρωτάω λοιπόν τον ιερέα: “Γιατί ο Ιησούς προσβάλει τον Θεό”; Εκείνος λέει: “Δε θυμάμαι ο Ιησούς να προσβάλει τον Θεό. Πού τον προσβάλει”; Eίπε: “Πάτερ” -πριν τη σταύρωση-, “άφες αυτοίς ου γαρ οίδασι τι ποιούσι” σαν ο Θεός να ήταν ηλίθιος και να έλεγε “Ευχαριστώ που μου το είπες, αυτό δεν το ήξερα” (γέλια). Είναι τόσο ανόητοι που δεν αμφισβητούν καν τον Θεό και σου λένε ότι αν δεν ακολουθείς τις διδασκαλίες του Θεού που αγαπάει τους πάντες, θα καίγεσαι αιωνίως στην κόλαση. Αυτός δεν είναι Θεός, είναι ψυχοπαθής. Καταλαβαίνετε τι εννοώ; Αν κάποιος είναι ειλικρινής μαζί μου και με τη θρησκεία του τότε ας μου απαντήσει γιατί ευλογεί τα όπλα, γιατί ευλογεί τους στρατιώτες για να πάνε στον πόλεμο; Οι αμερικανοί καθολικοί ευλόγησαν τα δικά τους όπλα. Στην Ιταλία ευλόγησαν τα δικά τους εναντίον της Αμερικής. Είναι προφανές ότι η Εκκλησία είναι ανειλικρινής. Εντελώς ανειλικρινής. Όταν ο Πάπας έρχεται στην Αμερική δείχνει ψηλά το Θεό, όταν πάει στην Κίνα δείχνει προς άλλη κατεύθυνση, όταν πάει στη Βραζιλία δείχνει αλλού. Κάποτε πίστευαν ότι η γη είναι επίπεδη, ο Πάπας μάλλον ακόμη το νομίζει (γέλια) Λοιπόν υπάρχουν τόσες πολλές αντιφάσεις, καταλαβαίνετε;




Ο.: Γιατί θεωρείτε ότι το “Venus Project” είναι ένα τελείως καινούργιο μοντέλο κι όχι απλά μια εναλλαγή στη θέση εξουσίας; Για παράδειγμα το νέο μοντέλο της τεχνολογικής εξέλιξης βασίζεται στους επιστήμονες και τους μηχανικούς. Πρόκειται να είναι οι νέοι άρχοντες. Πώς μας διασφαλίζετε ότι δεν πρόκειται να διαφθαρούν; Γιατί να είναι καλύτεροι από τους πολιτικούς μας;

J.F.: Γιατί απουσιάζει το χρήμα. Κι έτσι αυτοί δε θα παράγουν χρήμα. Ξέρετε τι είναι η δημόσια βιβλιοθήκη; Ο καθένας μπορεί να πάρει βιβλία δωρεάν. Όταν ιδρύθηκαν οι δημόσιες βιβλιοθήκες, υπήρξαν άνθρωποι που ανησύχησαν, οι ιδιοκτήτες των βιβλιοπωλείων, οι οποίοι έλεγαν ότι αν κάνεις τα βιβλία διαθέσιμα δωρεάν όπως στη δημόσια βιβλιοθήκη τότε σκοτώνεις το βιβλιοπωλείο. Κι όμως είχαν άδικο. Όταν οι άνθρωποι άρχισαν να διαβάζουν, άρχισαν και να αγοράζουν περισσότερα βιβλία από πριν, επειδή γνώρισαν περισσότερα. Κι έπειτα δίπλα στη βιβλιοθήκη άνοιξε ένα κατάστημα με βιντεοκάμερες κι έτσι όλοι άρχισαν να ενδιαφέρονται για τις βιντεοκάμερες και ο κόσμος γέμισε όλων των ειδών τις βιντεοκάμερες. Και μετά το ίδιο με τα μουσικά όργανα. Εάν κάνεις τα πράγματα διαθέσιμα τότε οι άνθρωποι δεν τα κλέβουν, δεν διαπράττουν αδικήματα.

R.M.: Και οι επιστήμονες δεν είναι σε θέση ισχύος περισσότερο από οποιονδήποτε άλλον. Διότι θα μπορούν να έχουν πρόσβαση σε ό,τι θέλουν ακριβώς όπως θα μπορεί και ο καθένας.




O.: Και όσον αφορά στο νομικό σύστημα;

J.F.: Θεέ!

O.: Έχετε αναφέρει ότι οι δικηγόροι είναι άχρηστα μέλη της κοινωνίας. Αν όμως για παράδειγμα στa πλαίσια του “Venus Project” γίνει ένα ατύχημα και κάποιος χάσει τη ζωή του επειδή κάποιος άλλος δεν πρόσεξε πώς θα τιμωρηθεί αυτός και από ποιον;

J.F.: Αν είναι ατύχημα, εννοώ αν γίνει ένας σεισμός και σκοτωθούν πολλοί άνθρωποι κανείς δεν μπορεί να κατηγορηθεί. Είναι κάτι που αποκαλούν “θεομηνία” αν κι αυτό είναι μια ανόητη έννοια. Εάν ένας άνθρωπος διδάχθηκε να μισεί τους Φιλιππινέζους ή τους Τούρκους ή οποιονδήποτε λαό και σκοτώσει ανθρώπους, όπως γίνεται με τους στρατιώτες, είναι δολοφόνος; Όχι διότι διατάχθηκε να πάει να τους σκοτώσει. Αλλά αν σκοτώσεις τον τύπο στην διπλανή πόρτα, εννοώ αν θες να τον σκοτώσεις σε περίπτωση που αστοχήσεις δεν είσαι δολοφόνος, εάν όμως η σφαίρα τον πετύχει είσαι δολοφόνος. Αν εμπλακείς σε καυγά με κάποιον και τον γρονθοκοπήσεις κι αυτός πέφτοντας χτυπήσει το κεφάλι του σε μια πέτρα και πεθάνει γίνεσαι φονιάς. Αν δεν χτυπήσει στην πέτρα (και δε σκοτωθεί) δεν είσαι φονιάς. Οι δικηγόροι παίρνουν τη γλώσσα και την διαστρέφουν όπως θέλουν αυτοί. Είναι εξωνημένοι υπηρέτες του οικονομικού συστήματος. Δεν υπηρετούν την αλήθεια. Αν πας στο εξωτερικό καλύτερα να πάρεις μαζί σου ένα δικηγόρο παρά οποιονδήποτε άλλο. Οι δικηγόροι μπορούν να παίρνουν τις λέξεις και να τις διαστρέφουν. Αλλά οι δικηγόροι δεν μπορούν να χρησιμοποιήσουν μια γλώσσα που να μην υπόκειται σε ερμηνεία και να τη διαστρέψουν. Η γλώσσα που διδάσκεσαι σήμερα υπόκειται σε ερμηνεία. Όταν διαβάζουν τη Βίβλο ένας λέει ότι ο Ιησούς εννοούσε αυτό, άλλος λέει ότι εννοούσε εκείνο, ένας τρίτος λέει ότι και οι δυο προηγούμενοι κάνουν λάθος γιατί εννοούσε τούτο. H Βίβλος υπόκειται στην (αυθαίρετη) ερμηνεία. Γι αυτό και οι λουθηρανοί με τους καθολικούς διαφωνούν . Αλλά μια γλώσσα μη υποκείμενη στην ερμηνεία δεν μπορείς να τη διαστρέψεις. Τα μαθηματικά δεν υπόκεινται. Η χημεία δεν υπόκειται σε ερμηνεία. Η γλώσσα της μηχανικής. Όταν οι μηχανικοί συζητάνε δε λένε “πίστεψε με γιατί έχω ισχυρά επιχειρήματα”. Σου αποδεικνύουν πόσο ισχυρά είναι τα επιχειρήματά τους για την ένταση, την συμπίεση, τη συστροφή, στο αποδεικνύουν πρακτικά κι έτσι η γλώσσα δεν υπόκειται σε αυθαίρετη ερμηνεία. Η νομική (γλώσσα) υπόκειται στην αυθαίρετη ερμηνεία. Γι αυτό πρέπει να εξελίξουμε ή να χρησιμοποιήσουμε μια γλώσσα που να μην υπόκειται σε αυθαίρετες ερμηνείες. Για να τη χρησιμοποιήσουμε στην εκπαίδευση.

R.M.: Επίσης, για παράδειγμα, αν ένας προκαλέσει ένα ατύχημα και τραυματίσει κάποιον, ας πούμε σε ένα αυτοκινητικό ατύχημα, το πρόβλημα δεν είναι το πώς θα αποζημιωθεί το θύμα διότι όλοι θα τυγχάνουν δωρεάν ιατρικής περίθαλψης στο μέλλον, αλλά το πρόβλημα θα είναι πώς να κάνουμε έτσι τα αυτοκίνητα ώστε να μην συγκρούονται και να μην τραυματίζουν τους ανθρώπους. Είναι τεχνικά τα προβλήματα και όχι ζήτημα χειραγώγησης με νομικά επιχειρήματα. Έτσι όταν ο καθένας θα έχει πρόσβαση σε πράγματα δεν θα κλέβει, δε θα χρειάζεται να φτιάχνουμε νόμους που να λένε μη κλέβεις, ακριβώς γιατί θα έχει ελεύθερη πρόσβαση στα πράγματα. Έτσι ρίχνεις μια ματιά στα προβλήματα του πολιτισμού μας και προσπαθείς να επινοήσεις ένα πολιτισμό που θα υπερβαίνει τα αίτια των προβλημάτων που έχουμε σήμερα. Όπως το να κάνεις τα αγαθά και τις υπηρεσίες διαθέσιμα ώστε οι άνθρωποι να μην κλέβουν. Και δεν χρειάζεται πλέον να τοποθετήσεις πινακίδες να προειδοποιούν “προσοχή ολισθηρό οδόστρωμα”. Φτιάχνεις ένα οδόστρωμα που δεν θα είναι ολισθηρό όταν βρέχει. Αντιμετωπίζεις τα προβλήματα που έχεις αντί να τα σπρώχνεις κάτω από το χαλί επικαλούμενος ένα νόμο. Άλλωστε έχουμε νόμους και σήμερα και κάθε κοινωνία έχει νόμους, φτιάχνει νόμους που να συμφωνούν με τη δικιά της κουλτούρα, αλλά και το διεθνές δίκαιο αν δεν ταιριάζει σε κάποια χώρα αγνοείται. Ποια λοιπόν η χρησιμότητα του να φτιάχνουμε νόμους που εν τέλει δεν αντιμετωπίζουν τα προβλήματα;

J.F.: Όπως η υπογραφή των συνθηκών. Εάν μια συνθήκη δεν εξυπηρετεί το εθνικό συμφέρον σου την παραβιάζεις. Το κάνουν συνέχεια. Έτσι δεν μπορείς να φτιάξεις ένα ανώτερο δικαστήριο παρόμοιο με το Ανώτατο Δικαστήριο στις ΗΠΑ και το οποίο θα ασχολείται με τα εγκλήματα στο μέλλον. Για ποιο λόγο; Επειδή όταν δικάζεις ένα πρόσωπο δεν λαμβάνεις υπ’ όψιν τι του έχει κάνει το περιβάλλον. Αν μεγάλωνες στη ναζιστική Γερμανία θα μεγάλωνες μαθαίνοντας να μισείς συγκεκριμένα έθνη. Είναι άραγε δικό σου λάθος όταν μεγαλώσεις με αυτόν τον τρόπο; Αν μεγαλώσεις μέσα στη στέρηση, όπου κανείς δε θα νοιάζεται για σένα, όπου δεν θα έχεις μάθει τι θα πει ζεστασιά και φιλία, όταν οι γονείς σου είναι κακοί κι εγωπαθείς και δεν εισπράττεις αγάπη για να την ανταποδώσεις είναι δικό σου λάθος ή φταίνε οι συνθήκες στις οποίες μεγάλωσες; Γι αυτό όταν κάποιος μιλάει στον (αμερικανικό) νότο και λέει με νότια προφορά “φίλε, δώσε μου έναν νέγρο και θα του κόψω τον κώλο” φταίει αυτός ή το περιβάλλον που τον επηρέασε να σκέφτεται έτσι; Νομίζω ότι είναι το περιβάλλον που πρέπει να αλλάξει. Αλλά σκέψου έναν νέο άνθρωπο που είναι ειλικρινής, καλοσυνάτος, είναι υπέροχος, κι όλα αυτά είναι γύρω σου για να πειστείς ότι ευθύνεται το περιβάλλον στο οποίο μεγάλωσε. Mεγαλώνει μέσα σε ανθρώπινο περιβάλλον, όπου τα παιδιά μεγαλώνουν όλα μαζί μαύροι, Φιλιπινέζοι, Ελβετοί, παιδιά από διάφορες φυλές. Δεν έχουν αρνητική στάση. Είναι οι γονείς που λένε “μη παίζεις μ’ αυτό το αγόρι είναι λουθηρανός κι εσύ καθολικός”. Στους γονείς αρέσει τα παιδιά τους να λένε “είμαι Αμερικανός και είμαι περήφανος γι αυτό” ή “είμαι Φιλιππινέζος και είμαι περήφανος”. Αυτό χωρίζει τους ανθρώπους.

R.M.: Ακόμα και στατιστικά αν το προσεγγίσει κανείς, οι άνθρωποι που κακοποιούν τα παιδιά τους είχαν οι ίδιοι κακοποιηθεί όταν ήταν παιδιά. Δεν τους βάζεις λοιπόν στη φυλακή επειδή δεν έχουν άλλες μεθόδους να συμπεριφερθούν στα παιδιά. Αν δεν παρέμβεις δεν θα αποφύγεις τέτοιου είδους προβλήματα. Μπορείς να παρέμβεις με την εκπαίδευση, εκπαιδεύοντας τους γονείς.


O.: Πολλές επαναστάσεις κατά την διάρκεια των αιώνων πέτυχαν ριζικές αλλαγές, οι περισσότερες όμως από αυτές μετατράπηκαν σε παρόμοια κατεστημένα με αυτά που πολέμησαν. Πώς διασφαλίζετε ότι το “Venus Project” δεν θα ακολουθήσει αυτό τον κανόνα; Είναι όλα ζήτημα παιδείας;

J.F.: Επαναλαμβάνω ότι δεν υπάρχει τέτοιος όρος, "ανθρώπινη φύση". Ένα παιδί μεγαλώνει μαθαίνοντας να μισεί και να πολεμάει, του μαθαίνεις ό,τι θέλεις να κάνει. Στη συνέχεια ένας βασιλιάς ή ένας θρησκευτικός ηγέτης βρίσκει κάποιον και τον κατονομάζει «εχθρό» και ξεκινάει Ιερό Πόλεμο όπου θα σκοτωθούν χιλιάδες άνθρωποι. Έτσι αποδεικνύεται ότι μπορείς να κάνεις ό,τι θέλεις με τους ανθρώπους. Εμείς θέλουμε γιατρούς και μηχανικούς, όχι στρατηγούς. Θέλουμε ανθρώπους που να καταλαβαίνουν την ψυχολογία, τη σχέση μας με το περιβάλλον, να μην καταστρέφουν τους ωκεανούς, να μην δηλητηριάζουν την ατμόσφαιρα προκαλώντας περισσότερους καρκίνους του πνεύμονα. Τα εργοστάσια μπορούν με ειδική τεχνολογία να μην μολύνουν τον αέρα. Μπορούμε να τα καταφέρουμε με την τεχνολογία που θα εξυπηρετεί τους στόχους μας. Όταν ένα παιδί θέλει να διασχίσει το δρόμο, θα πατάει ένα κουμπί και ένα πεζοδρόμιο θα ανεβαίνει. Με τον τρόπο αυτόν κανένα αυτοκίνητο δεν θα μπορεί να χτυπήσει το παιδί. Αυτό σημαίνει αληθινή αγάπη. Το ζήτημα είναι ότι ευχόμαστε καμιά φορά “Καλό Σαββατοκύριακο”. Θα έπρεπε να ευχόμαστε “Καλή Ζωή”, γιατί ευχόμαστε μόνο για ένα Σαββατοκύριακο; Η γλώσσα μας είναι τόσο παλιά, σχεδιασμένη πριν εκατοντάδες χρόνια, που καθιστά σχεδόν αδύνατο να συνεννοηθούν δύο άνθρωποι, ιδίως αν δεν μπορούν να διαβάσουν. Έτσι, το μόνο που παίρνει κανείς είναι σύγκρουση μεταξύ των ανθρώπων. Μάλιστα υπάρχουν φοιτητές στα πανεπιστήμια που σπουδάζουν “Επίλυση Συγκρούσεων”. Εμείς μεγαλώνουμε τα παιδιά έτσι ώστε να μην υπάρχουν συγκρούσεις. Με άλλα λόγια, με ρωτούν, στην περίπτωση που ο ένας θέλει να φτιάξει κάτι διαφορετικά από έναν άλλο ποιος θα επέλεγε ποιο θα φτιάχναμε. Μα, θα φτιάχναμε και τα δύο, γιατί πρέπει να έχεις μόνο το ένα ή μόνο το άλλο; Άλλοι πιστεύετε στην φυσική ιατρική, να κοιμάστε αρκετά και να τρώτε θρεπτικό φαγητό, άλλοι προτιμάτε το κρέας. Και οι δύο έχετε το δικαίωμα να τρώτε ό,τι θέλετε. Με τον καιρό συλλέγουμε δεδομένα που αποδεικνύουν ότι το κρέας προκαλεί περισσότερα προβλήματα. Γιατί πρέπει να ταΐζει κανείς μία αγελάδα τόνους φαγητό για να ζυγίσει 800 λίβρες -και πρέπει να ταΐζει χιλιάδες αγελάδες- ενώ θα μπορούσε να ταΐζει περισσότερους ανθρώπους που δεν χρειάζονται κρέας; Είναι μία απόφαση. Θέλεις οι άνθρωποι να λιμοκτονήσουν ή θέλεις να τους ταΐσεις; Τί πραγματικά θέλεις; Πρέπει να χτίζεις αυτό που θέλουν οι άνθρωποι. Οι μηχανές στο μέλλον δεν θα ελέγχουν τους ανθρώπους. Οι μηχανές παρέχουν μόνο χρήσιμες υπηρεσίες, χειρίζονται ανελκυστήρες, ψυγεία και μεταφέρουν φαγητό. Δεν θα ελέγχουν τους ανθρώπους.




O.: Σχετικά με τις μηχανές, λοιπόν, μπορεί να προκύψει μία υπερκυβέρνηση μηχανών; Έχουμε δει όλες αυτές τις δυστοπικές ταινίες όπου οι μηχανές παίρνουν τον έλεγχο και εξοντώνουν την ανθρωπότητα, όπως το Matrix και το Battlestar Galactica.

J.F.: Αυτό που λέτε, ότι οι μηχανές θα πάρουν τον έλεγχο, προέρχεται από τις εφημερίδες και τις ταινίες. Πρώτα από όλα θα ήθελα να σας πω το εξής για τις μηχανές: Δεν ξέρω αν θυμάστε όταν οι άνθρωποι συνήθιζαν να δουλεύουν στους ανελκυστήρες. Τις γυναίκες που χειρίζονταν το μηχάνημα για να ανέβει ο ανελκυστήρας στον ανάλογο όροφο. Τώρα πατάς ένα κουμπί και πηγαίνει ακριβώς στον όροφο που επιθυμείς. Δεν έχεις αυτό το πρόβλημα πια. Όταν σας λένε ότι οι μηχανές θα καταλάβουν τα πάντα, σημαίνει ότι οι μηχανές θα έχουν συναισθήματα. Όμως οι μηχανές δεν έχουν κανενός είδους συναισθήματα. Η αλήθεια είναι ότι αν σπάσεις τον φορητό σου υπολογιστή μπροστά σε άλλους 50 υπολογιστές, δεν λένε “θα σε βρούμε, αυτή την εβδομάδα ή την επόμενη θα σε πιάσουμε”. Δεν νοιάζονται. Μπορείς να ξυπνήσεις τη μηχανή σου το Σάββατο, την Κυριακή, δεν θα σου πει: “Δώσε μου μία μέρα ρεπό”. Αυτό είναι ένα ανθρώπινο χαρακτηριστικό. Το Hollywood κάνει ταινίες δείχνοντας τις μηχανές να πνίγουν τον σχεδιαστή τους. Από εκεί έχετε δει ότι οι μηχανές επικρατούν. Αλλά οι μηχανές το μόνο που κάνουν είναι να φέρνουν σε πέρας αποστολές. Όταν ένας πιλότος κοιτάζει έξω από το αεροπλάνο του υπολογίζει περίπου ότι πετάει στο ένα μίλι ύψος, αλλά το ραντάρ “Doppler” του λέει ότι βρίσκεται στα 5.300 πόδια. Κανένας άνθρωπος δεν μπορεί να το κάνει αυτό. Επομένως, θέλουμε όλα τα αεροπλάνα εξοπλισμένα με ραντάρ, και στη συνέχεια, μία καλύτερη μηχανή θα αντικαταστήσει την παλιότερη. Οι μηχανές εκτελούν αυτές τις αποστολές, επειδή οι άνθρωποι δεν μπορούν να το κάνουν αυτό. Πριν εννιά μήνες πειράματα απέδειξαν ότι οι μηχανές μπορούν να διαχειριστούν χίλια τρισεκατομμύρια bits πληροφορίας ανά δευτερόλεπτο. Κανένας άνθρωπος δεν μπορεί να κάνει κάτι παρόμοιο. Στην Washington λοιπόν θα έχουμε ένα γιγάντιο υπολογιστή που θα είναι συνδεδεμένος με το σύστημα μεταφορών και την γεωργική παραγωγή, ώστε αυτόματα να γνωρίζουμε τι συμβαίνει στον κόσμο. Κανένας άνθρωπος δεν μπορεί να κάνει κάτι τέτοιο.

R.M.: Για παράδειγμα, στον γεωργικό τομέα, οι “ηλεκτρικοί βραχίονες”, όπως μπορείτε να τους ονομάσετε, θα βρίσκονται μέσα στις δεξαμενές νερού και το έδαφος ώστε όταν η στάθμη του νερού πέφτει να ανεβαίνει ξανά αυτόματα. Όταν τα θρεπτικά συστατικά μειώνονται, αυτόματα θα αυξάνονται. Δεν χρειάζεται να το κάνουν άνθρωποι. Αποζητούμε τον αυτοματισμό το συντομότερο δυνατό ώστε οι άνθρωποι να μη είναι αναγκασμένοι να έχουν βαρετές και μονότονες δουλειές. Να ξαναγυρίσουν πίσω στο σχολείο και να συνεισφέρουν πραγματικά στην κοινωνία. Δεν χρειαζόμαστε ανθρώπους που στέκονται πίσω από πάγκους να ρωτάνε “τι θα θέλατε κυρία μου” ή ανθρώπους να είναι υποτελείς σε άλλους. Αυτή η κατάσταση δεν είναι καλή για τους ανθρώπους, είναι ανηθικότητα.

J.F.: Πάρτε για παράδειγμα τον πόλεμο. Στρατολογούν τη ζωή σου, διαλέγουν τη ζωή σου για να υπερασπιστείς τη χώρα σου. Όλες οι πολεμικές βιομηχανίες χρησιμοποιούνται ώστε κανένας να μη βγάλει φράγκο από τα τζιπ ή δισεκατομμύρια δολάρια από την πώληση ενός αεροπλανοφόρου. Ο πόλεμος ήταν ανέκαθεν μία τεράστια επιχείρηση. Απομυζούν τη ζωή σου, απομυζούν τις πολεμικές βιομηχανίες. Βγάζουν εκατομμύρια από αυτό. Καταλαβαίνετε τι εννοώ; Εμείς δεν θέλουμε να βλάψουμε ή να σκοτώσουμε κανέναν.




O.: Τι έχετε να σχολιάσετε σχετικά με την Ελλάδα; Πώς μπορεί μία μικρή χώρα να ξεπεράσει την οικονομική κρίση, να αποδράσει από τα νύχια των διεθνών τραπεζιτών και να γίνει ανεξάρτητη; Μπορεί η Ελλάδα να υποστηρίξει νέα κοινωνικά μοντέλα όπως το “Venus Project”;

R.M.: Ασφαλώς, όλες οι χώρες μπορούν να υποστηρίξουν το “Venus Project”. Το “Venus Project” αποτελεί έναν παγκόσμιο οργανισμό δεν υποστηρίζει μία μόνο χώρα. Πρέπει να υπάρχει κοινότητα. Αν η Ελλάδα, για παράδειγμα, ακολουθήσει μία συγκεκριμένη κατεύθυνση και δεν ανοιχθεί στον υπόλοιπο κόσμο, όταν ο υπόλοιπος κόσμος καταρρεύσει η Ελλάδα θα δεχθεί εισβολή. Είναι πραγματικά μία παγκόσμια κατάσταση, δεν μπορείς να παγώσεις και να διατηρήσεις ένα σύστημα όπως είναι και να τα καταφέρεις στο μέλλον. Άλλες χώρες μπορούν να το ξεπεράσουν. Αυτό που μπορεί να γίνει στην Ελλάδα σήμερα, είναι οι άνθρωποι που ενδιαφέρονται προς αυτήν την κατεύθυνση να μιλήσουν με άλλους ανθρώπους, να βοηθήσουν και να υπερασπιστούν αυτή την κατεύθυνση. Τότε, υπάρχει η πιθανότητα η Ελλάδα να την εισαγάγει στον υπόλοιπο κόσμο αλλά πρέπει να έρθει σε επαφή με άλλες χώρες και να το εφαρμόσει σαν κομβικό εγχείρημα. Σταδιακά θα εξαπλωθεί σε όλο τον κόσμο. Εάν η Ελλάδα μπορούσε να χτίσει την πρώτη πόλη, αυτό θα ήταν υπέροχο. Ένα ερευνητικό κέντρο που θα εισήγαγε στον υπόλοιπο κόσμο την έννοια της οικονομίας που βασίζεται στους πόρους. Μία μεταβατική πόλη, ένα ερευνητικό κέντρο όπου θα εκπονούνται τα σχέδια της επόμενης πόλης και που θα προσκαλεί ανθρώπους από ολόκληρο τον κόσμο να προσέλθουν και να δουν την πόλη, να πηγαίνουν πίσω και να χτίζουν αποτελεσματικά συστήματα πόλεων σε διαφορετικά μέρη του κόσμου.




O.: Επομένως, εκτός από την ενημέρωση, τι θα προτείνατε σε κάποιον να κάνει ο οποίος θα ξυπνήσει αύριο το πρωί και θα θέλει να βοηθήσει το “Venus Project”;

J.F.: Οι απλοί φυσιολογικοί άνθρωποι δεν νοιάζονται για τους άλλους ανθρώπους ή οτιδήποτε άλλο παρά μόνο για τις δουλειές τους, την οικογένειά τους, τα σπίτια τους. Αν όμως χάσουν τις δουλειές τους και το εργοστάσιο κλείσει και δεν παίρνουν καθόλου σύνταξη,τι θα γινει τότε; Αν πεινούν και απογοητεύονται με τους ηγέτες που εξέλεξαν, τότε είναι που οι άνθρωποι θα πουν: “Ε, τι πάει στραβά”; Κανείς δεν δίνει δεκάρα μέχρι ο κόσμος να φτάσει σε μία τέτοια κατάσταση. Όλες οι χώρες έχουν προβλήματα. Και ο μόνος δρόμος διαφυγής είναι το “Venus Project”. Διαφορετικά θα συνεχίσουν να κατασκευάζουν όπλα. Όλες οι χώρες κάνουν πόλεμο μεταξύ τους, προσπαθούν να σας πάρουν το πετρέλαιο, το φαγητό, τη γεωργία ή να κερδίσουν φτηνή εργασία. Επομένως οι χώρες δεν νοιάζονται για τους ανθρώπους. Γι’ αυτό συνήψαν εξωτερική συνεργασία με την Κίνα, διαφορετικά θα έδιναν θέσεις εργασίας στους Αμερικανούς. Συνεργάζονται με την Κίνα επειδή είναι ένα ανταγωνιστικό σύστημα. Αλλά αν είσαι καλός άνθρωπος, δεν κάνεις εμπόριο με την Κίνα. Κρατάς τους Έλληνες εργάτες σου. Δεν μπορείς όμως να ανταγωνιστείς κάποιον που κάνει εμπόριο με την Κίνα. Απλά δεν μπορείς. Το να είναι κανείς λοιπόν καλός άνθρωπος δεν αποδίδει. Προσπαθώ να σας πω την αλήθεια. Ότι δεν λειτουργεί. Σε κάποιον εργαζόμενο που λέει “δουλεύω όλη μου τη ζωή και δεν έχω να επιδείξω τίποτα”, η θρησκεία έρχεται και του λέει: “Όταν τα τινάξεις, υπάρχουν τα πάντα για σένα εκεί πάνω”. Αυτό είναι ένα πολύ φτηνό κόλπο. Οι Βίκινγκς έλεγαν το ίδιο πράγμα: “Δεν πας στον Παράδεισο εκτός κι αν πεθάνεις στη μάχη”. Είμαστε λοιπόν, διεφθαρμένοι από τα θεμέλια, όλοι οι άνθρωποι. Αν πουλάς τη φωνή σου στην τηλεόραση και τραγουδάς οι άλλοι καπνίζουν τσιγάρα Marlboro, αυτό είναι πορνεία. Είμαστε όλοι πόρνες σε αυτό το σύστημα. Συγγνώμη για αυτό.




O.: Θα θέλαμε να ρωτήσουμε αν υπάρχει κάποιος οικονομικός παράγοντας πίσω από το “Venus Project”. Ποιος το υποστηρίζει;

R.M.: Ποιος το υποστηρίζει οικονομικά; Κανείς δεν υποστηρίζει το “Venus Project”. Τα τελευταία 35 χρόνια που εγώ δουλεύω με τον Jacque- o Jacque δουλεύει για αυτό όλη του τη ζωή-από όταν αρχίσαμε το “Venus Project” -το οποίο ονομάσαμε έτσι επειδή έχουμε 21 εκτάρια γης στο Venus της Florida,εξ ου και το “Venus Project”-αλλά όλο αυτόν τον καιρό που δουλεύω με τον Jacque εμείς οι ίδιοι το χρηματοδοτούμε. Δεν έχουμε εξωτερικούς υποστηρικτές. Το υποστηρίζουμε οικονομικά έχοντας άλλες δουλειές. Και ο Jacque έκανε ομιλίες κι εγώ είχα μία επιχείρηση και χτίσαμε δέκα κτίρια. Τα κτίσαμε οι ίδιοι με τα δικά μας χρήματα, εγώ προμηθεύτηκα όλο το τσιμέντο, δούλευα στα κτίρια, ο Jacque τα σχεδίασε όλα, ασχοληθήκαμε με την επίπλωση, τους εσωτερικούς χώρους. Κανείς δεν εξέδιδε τα βιβλία μας, τα εκδώσαμε οι ίδιοι, χρειάστηκαν πολλά χρήματα για να το κάνουμε αυτό, και κάναμε όλα τα μοντέλα που ο Jacque σχεδίασε. Γυρίσαμε όλες τις ταινίες μόνοι μας, τις μοντάρισα η ίδια, τα κάναμε όλα μόνοι μας. Όταν το “Zeitgeist Addendum” κυκλοφόρησε, ξεκινήσαμε να έχουμε κάποιες εισφορές τον πρώτο χρόνο, μετά σταμάτησαν, αλλά με αυτές τις εισφορές αγοράσαμε καινούργιες hd (υψηλής ευκρίνειας) κάμερες για να γυρίσουμε μερικά πράγματα παραπάνω και να διαδώσουμε την πληροφορία. Αγοράσαμε νέο φωτισμό και νέο εξοπλισμό μονταρίσματος. Αυτά κάνουμε με τα λεφτά μας. Τα επανα-επενδύουμε ώστε να βοηθήσουμε τη διάδοση προς αυτή την κατεύθυνση. Αυτό είναι τα χρήματα για εμάς, ένα εργαλείο.

O.: Θέλετε να μας μιλήσετε για τη νέα ταινία;

R.M.: Ο Peter Joseph κάνει ένα νέο φίλμ τώρα (Σ.τ.Ο. Η συνέντευξη παραχωρήθηκε πριν ολοκληρωθούν τα γυρίσματα του "Zeitgeist: Moving Forward") και θα θέλαμε να κάνουμε μία μεγάλου μήκους ταινία, αλλά θα πρέπει να έχουμε εξωτερική οικονομική υποστήριξη, δεν μπορούμε οικονομικά να το κάνουμε μόνοι μας. Θα μιλάει για αυτή τη νέα κατεύθυνση στην οποία αναφερόμαστε και θα δείχνει πώς θα ήταν η ζωή στο μέλλον σε μία οικονομία που στηρίζεται στους πόρους. Θα απαντάει σε ερωτήσεις που έχει ο κόσμος, θα αποδεικνύει ότι δεν έχει καμία σχέση με τον κομμουνισμό, τον σοσιαλισμός, τον φασισμό ή τον καπιταλισμό, ότι είναι ένα ολότελα διαφορετικό σύστημα, δεν έχει τίποτα κοινό με οτιδήποτε έχει γίνει μέχρι τώρα. Στην ταινία θα κάνουμε flashbacks του πώς πήγαμε από το ένα σημείο στο άλλο. Θα είναι μία ταινία η οποία θα δίνει ελπίδα στον κόσμο για μία νέα κατεύθυνση μπροστά. Θα είναι ένα είδος κοινωνικής θεραπείας, να τους κάνουμε να καταλάβουν ένα νέο σύστημα αξιών.

J.F.: Βλέπετε ο κομμουνισμός χρησιμοποιεί χρήματα. Ο κομμουνισμός έχει στρατό και ναυτικό, φυλακές, αστυνομία, πολιτική. Εμείς δεν έχουμε τίποτα από όλα αυτά. Οι άνθρωποι μας παρομοιάζουν με άλλα πράγματα, επειδή δεν ξέρουν τίποτα για το “Venus Project”. Δεν έχει τίποτα κοινό με αυτόν τον κόσμο και τις θεωρήσεις του.

R.M.: Ο κομμουνισμός αφορούσε την εργατική τάξη και αυτό είναι εντάξει αλλά όταν πληρώνεται η εργασία περισσότερο. Για να κατασκευαστεί ένα αυτοκίνητο για παράδειγμα. Τότε η τιμή του αυτοκινήτου ανεβαίνει. Αυτό θα μπορούσε να είναι καλό για τα συνδικάτα, που παίρνουν περισσότερα χρήματα, αλλά δεν είναι καλό για όλους τους άλλους και δεν λύνει πραγματικά το πρόβλημα.


J.F.: Εμείς Δουλεύουμε με όλους. Δική μας δουλειά είναι να ανεβάσουμε τους ανθρώπους στο υψηλότερο σημείο του δυναμικού τους. Θα έχουμε κέντρα τέχνης, κέντρα μουσικής, όπου θα μπορεί κανείς να μπει δωρεάν, δεν θα πληρώνεις για τίποτα. Όσο έχουμε πόρους. Αλλά αν εμείς καταστρέφουμε τους πόρους στους πολέμους, βομβαρδίζουμε μουσεία, βυθίζουμε πλοία που αποτελούνται από ατσάλι, χαλκό και ασυρμάτους και τα βυθίζουμε, αυτό συνιστά σπατάλη πόρων και ζωών. Ο πόλεμος είναι η υπέρτατη αποτυχία των εθνών που δεν μπορούν να επιλύσουν τα προβλήματά τους. Είναι πολύ εύκολο για εμένα να πάω στη Γερμανία και να τους πω: “Στρατό εσείς, στρατό κι εμείς”. Στρατοί και αεροπορικές δυνάμεις που κοστίζουν πολλά χρήματα. Δισεκατομμύρια. Αν συμφωνήσουμε να χρησιμοποιήσουμε αυτά τα χρήματα για να βοηθήσουμε τους ανθρώπους μας, τότε δίνουμε τα χέρια, φέρνουμε όλα τα έθνη κοντά. Αν δεν μπορείτε να το καταλάβετε αυτό, σκεφτείτε ότι κάποτε τα έθνη, τα ξεχωριστά έθνη, οι πολιτείες, πολεμούσαν μεταξύ τους τον παλιό καιρό στην Αμερική. Είχαν πολιτοφυλακή στα σύνορα. Όταν όλες οι πολιτείες ενώθηκαν, όλοι οι στρατοί εξαφανίστηκαν. Το ίδιο συμβαίνει και με τα έθνη. Από τη στιγμή που θα ενωθούν, νέες ιδέες θα φτάνουν σε όλους, όχι μόνο σε συγκεκριμένους ανθρώπους, θα είναι ελεύθερες. Αλλά αν έχεις ιδιοκτησία σου ορισμένες εφευρέσεις, στερείς άλλους ανθρώπους από το υψηλότερο επίπεδο ζωής. Οι εφευρέσεις πρέπει να είναι κάτι που όλοι πρέπει να απολαμβάνουν. Ορίστε ένα μήνυμα: Οι πιο πλούσιοι άνθρωποι σήμερα θα ζουν καλύτερα από βασιλιάδες στο “Venus Project”. Θα ζουν καλύτερα απ΄ ό,τι έζησε οποιοσδήποτε στο παρελθόν. Οι πλούσιοι φοβούνται το “Venus Project”, νομίζουν ότι θα πάρει τα χρήματά τους και τις επιχειρήσεις τους. Αυτό δεν είναι απαραίτητο. Οι τράπεζες καταρρέουν παντού, σε όλο τον κόσμο, και η βιομηχανία το ίδιο. Όταν η βιομηχανία κατέρρευσε, η κυβέρνηση πλήρωσε για την ανάκαμψή της στην Αμερική. Νομίζετε ότι ο Ομπάμα ήταν φιλελεύθερος. Δεν ήταν. Έδωσε τα χρήματα στις τράπεζες και στους πλούσιους. Τα έδωσε στη Chevrolet και οι αυτοκινητοβιομηχανίες απέτυχαν. Και στο στρατό. Για ποιον δουλεύει λοιπόν; Και αν δούλευε για τον λαό, θα τον είχαν πυροβολήσει εδώ και καιρό, όπως τον Μάρτιν Λουθερ Κινγκ που δούλευε χωρίς αμοιβή, τον Γκάντι που δεν δούλευε για τα λεφτά. Κανένας δεν έβαλε 50.000 στον τραπεζικό του λογαριασμό αλλά ο Γκάντι πορεύτηκε για την απελευθέρωση της Ινδίας. Ο Χριστός δεν δούλευε με αμοιβή. Κάθε τι μεγάλο που έχετε δεν είναι παρά αγάλματα στα πάρκα στρατιωτών με όπλα, ηρώων πολέμου. Θα έπρεπε να έχετε τον Luis Pasteur που έσωσε εκατομμύρια ζωές, την ιατρική φροντίδα, την εκπαίδευση, αυτοί είναι οι αληθινοί άνθρωποι που με ενδιαφέρουν. Δεν με ενδιαφέρει ένας τύπος που κατέρριψε 70 αεροπλάνα. Οι ήρωες πολέμου, αυτοί δεν έκαναν τίποτα, μόνο το μίσος διέδιδαν πάντα.

R.M.: Οι άνθρωποι παραπονιούνται για την κοινωνία σήμερα, οι ακτιβιστές αναρωτιούνται τι πάει στραβά, αλλά δεν προτείνουν κάποια εναλλακτική λύση. Όσο δεν το κάνουν, υπάρχει ασφάλεια. Δεν υπάρχει καμία διαφορά. Εμείς όμως προτείνουμε μία βιώσιμη λειτουργική εναλλακτική λύση. Οι άνθρωποι προσπαθούν να κάνουν κολάζ σήμερα μέσα από το σύστημα. Αυτό εννοούν όταν μιλούν για αλλαγή αλλά ποτέ δεν μπορείς να κάνεις το σύστημα δίκαιο ή αμερόληπτο. Είναι αλήθεια τόσο διεφθαρμένο και δημιουργεί τόση παρεκκλίνουσα συμπεριφορά, που πρέπει αληθινά να κοιτάξουμε για ένα νέο είδος συστήματος. Προσκαλούμε τους ανθρώπους να κοιτάξουν στο thevenusproject.com να μάθουν για αυτό. Δεν υπάρχει κάτι εκεί που μπορεί να πληγώσει οποιονδήποτε, δεν θέλουμε να εκτελέσουμε τους καπιταλιστές, δεν θέλουμε να βάλουμε βόμβες στις τράπεζες, γιατί ο καθένας είναι θύμα αυτής της κουλτούρας και εκτός αν σχεδιάσουμε ένα σύστημα να ξεπερνά τις ανάγκες για εμπορικά κέντρα και τράπεζες και χρήματα που δημιουργούν το πρόβλημα. Μέχρι τότε θα έχουμε πάντα πολέμους και νεκρούς και εκρήξεις και κακό και άστεγους και διαφθορά. Εκτός κι αν πραγματικά επανασχεδιάσουμε μία κοινωνία που να είναι τελείως διαφορετική.

O.: Ποια είναι τα πιο σημαντικά εμπόδια που συναντήσατε μέχρι σήμερα;

J.F.: Η άγνοια.

R.M.: Η ηλιθιότητα.

J.F.: Οι άνθρωποι δεν είναι μορφωμένοι σωστά. Τα σχολεία δεν μορφώνουν. Προπαγάνδα διδάσκουν. Σας λένε πράγματα όπως: “Κάποιος εφηύρε τον τροχό. Αυτή ήταν η αρχή της εποχής της τεχνολογίας”. Λένε ψέματα. Ένα δέντρο έπεσε πάνω σε κάποιον και κύλισε όταν πήγαινες να το τραβήξεις. Ο άνθρωπος δεν μπορεί να εφεύρει καινούργια πράγματα. Τα παίρνει όλα από τη Φύση. Δεν έχω τον χρόνο να μπω σε λεπτομέρειες αλλά πιστέψτε με, αν μελετήσετε την ιστορία των εφευρέσεων θα δείτε ότι οι εφευρέσεις εξελίσσονται σιγά-σιγά. Σταδιακά γίνονται πιο περίπλοκες. Αλλά κανείς δεν κάθισε να εφεύρει την γλώσσα. Ξεκίνησε από άναρθρες κραυγές πόνου όταν χτυπούσαν ο ένας τον άλλον ή επιδοκιμασίας όταν έτρωγαν κάτι που τους άρεσε και έτσι προήλθε η γλώσσα. Από επαφές με τη φύση στο πέρασμα των χρόνων. Κανείς δεν κάθεται να πει: “Θα δημιουργήσω μία γλώσσα τώρα”.

R.M.: Οι εφευρέσεις γίνονται σταδιακά. Δεν υφίσταται ο όρος “μεγάλοι άνδρες”. Αυτοί συνεργάστηκαν με άλλους ανθρώπους και μιλούσαν για γρανάζια και μοχλούς, ανθρώπους που εφευρίσκουν τέτοιου είδους πράγματα. Δεν γεννιούνται άνθρωποι με καλύτερο εγκέφαλο. Εάν κάποιος είχε όντως καλύτερο υλικό στον εγκέφαλό του και περισσότερους νευροδιαβιβαστές, θα μπορούσε να μάθει πώς να γίνει ηλίθιος πιο γρήγορα. Εξαρτάται με ποιον κάνεις παρέα.

J.F.: Ο εγκέφαλος δεν έχει μηχανισμό που να αντιλαμβάνεται τι είναι σχετικό και τι όχι. Μπορείς να μάθεις οτιδήποτε, αλλά πρέπει να αντιμετωπίζεις τα προβλήματα για να βελτιωθείς.

R.M.: …ή εμπειρία.

J.F.: Όταν σκαρφαλώνεις σε ένα λόφο, αν πατήσεις σε μια απότομη πλαγιά, γλιστράς, ενώ αν πατήσεις σε ένα επίπεδο δεν γλιστράς. Έτσι στο σκαρφάλωμα λόφων ψάχνεις για τις μικρές επίπεδες περιοχές, κι έτσι, όταν ένας άνθρωπος ζει σε μια σπηλιά, μετά από 10 χρόνια, μοιάζουν (αυτές οι περιοχές) με σκαλοπάτια. Δεν σημαίνει ότι χρειάζεται να φτιάξει σκαλοπάτια για να ανέβει εκεί πάνω. Δεν λειτουργεί έτσι. Είναι μια μακρόχρονη επίπονη διαδικασία.

R.M.: Και την επόμενη φορά μετακινείται από εκείνη την περιοχή κάπου αλλού και τότε είναι που φτιάχνει σκαλοπάτια.

J.F.: Ένας τύπος κατασκεύασε φτερά μήκους 3 ποδιών και πήδησε από τον Πύργο του Άιφελ και σκοτώθηκε. Είναι αλήθεια. Έτσι κατάλαβαν ότι πρέπει να φτιαχτούν μεγαλύτερα φτερά την επόμενη φορά, γιατί δεν υπάρχει άλλος τρόπος να το ξέρεις. Πώς θα το ξέρεις; Έτσι κάποιος έφτιαξε τα φτερά μεγαλύτερα, αλλά δεν πήδησε από την κορυφή, παρά από το πρώτο επίπεδο και τα φτερά έσπασαν. Κι ένας άλλος είπε “πρέπει να τα δέσεις σφιχτά, ειδάλλως αν δεν τα δέσεις δεν θα πετύχει” και ο άλλος ήταν εκείνος που κατέδειξε ότι τα φτερά θα έσπαγαν. Αν μελετήσετε την ιστορία των εφευρέσεων μπορείτε να καταλάβετε για τι μιλάω. Έτσι, αν θέλετε να γίνετε εφευρέτες, κοιτάξτε στη φύση, μελετήστε περισσότερα για τη φύση. Λένε ότι οι σπόροι μεγαλώνουν, μα δεν μεγαλώνουν οι σπόροι, εκτός κι αν έχουν νερό, φως και χώμα. Από μόνοι τους δεν μπορούν να κάνουν τίποτα. Το ιστιοφόρο δεν κινείται, ο άνεμος το κινεί. Μία μπάλα δεν κυλάει από ένα λόφο, η βαρύτητα την τραβάει κάτω. Αλλά αυτοί το αντιλαμβάνονται διαφορετικά και λένε: “Α! η μπάλα κυλάει κάτω από το λόφο”. Όσο διδάσκεις τα παιδιά ότι το μωρό το φέρνει ο πελαργός και ο Άγιος Βασίλης σου φέρνει πράγματα, τους λες ψέματα, αυτοστιγμεί. Τα παιδιά μπορούν να καταλάβουν τα πάντα, δεν χρειάζεται να τους μάθεις πως ένα κι ένα κάνουν δύο ή να τα μάθεις πώς να διαβάσουν. Ποτέ δεν δίδαξα τα παιδιά μου πώς να διαβάζουν. Συνήθιζα να τους διαβάζω το βράδυ και έκλεινα το βιβλίο στο πιο ενδιαφέρον σημείο. Και με ρωτούσαν: “Μπαμπά, τι έγινε”; Και τους έλεγα: “Κοιτάξτε, αν θέλετε να διαβάσετε εγώ είμαι κουρασμένος, εμπρός, μπορείτε αν θέλετε να μάθετε”. Μην τα διδάξεις τίποτα, να τους δημιουργήσεις την ανάγκη να θέλουν να διαβάσουν, να θέλουν τα μαθηματικά. Πολλοί άνθρωποι δεν ξέρουν πώς να το κάνουν αυτό. Ειδικά οι δάσκαλοι δεν ξέρουν πώς να το κάνουν αυτό.

O.: Μετά το “Venus Project” τι; Ποιο πρέπει να είναι το επόμενο βήμα αφού ολοκληρωθεί το “Project”; Ποιος πρέπει να είναι ο επόμενος στόχος της ανθρωπότητας;

J.F.: Το επόμενο βήμα είναι η ταινία μεγάλου μήκους. Να ταξιδέψει σε όλο τον κόσμο. Μία ταινία μπορεί να αλλάξει εκατομμύρια ανθρώπων μέσα σε δύο μόνο μήνες. Οι ομιλίες μπορούν να απευθύνονται σε περίπου, πόσους, 500 ανθρώπους; Μετά πρέπει να πηγαίνουμε να μιλάμε με τον καθένα ξεχωριστά. Αλλά μία ταινία μπορεί να καταφέρει πράγματα επειδή απευθύνεται σε όλα τα έθνη. Υπάρχουν οι Έλληνες, οι Κινέζοι, οι Γιαπωνέζοι. Όλοι κάνουν τον κόσμο ένα καλύτερο μέρος. Να δείξουμε στους ανθρώπους πώς θα μπορούσε να ήταν ο κόσμος αν χρησιμοποιούσαμε τους καλύτερους ανθρώπους μας για την ευφυή διαχείριση των πόρων της Γης.




O.: H ερώτησή μας, βασικά, είναι τι θα γίνει αφού το “Venus Project” πραγματοποιηθεί;

J.F.: Η απαρχή του πολιτισμού του “Venus Project”, αυτή θα είναι η αρχή του πολιτισμού. Δεν είμαστε πολιτισμένοι ακόμα. Όταν ο κόσμος ενωθεί, πάψουν να υπάρχουν στρατοί, σκοτωμοί, φυλακές, αστυνομία, αυτή θα είναι η απαρχή του επιστημονικού κόσμου. Και τώρα μπορούμε να αντιμετωπίσουμε καρδιαγγειακές ασθένειες, τον καρκίνο, τους τυφώνες που κάνουν ζημιά σε πολλούς ανθρώπους και μπορούμε να εργαστούμε πάνω στα περισσότερα προβλήματά μας. Όμως ακόμα δεν ξέρουμε πώς να θεραπεύσουμε τον οφθαλμικό εκφυλισμό, δεν ξέρουμε ακόμα πώς να θεραπεύσουμε την υψηλή αρτηριακή πίεση, δεν έχουμε τη θεραπεία για πνευματικές διαταραχές. Είναι τόσα πολλά όσα δεν ξέρουμε. Αυτή θα ήταν η αρχή της επιστροφής στο σχολείο, όχι για να μάθουμε πώς να γίνουμε δικηγόροι ή επιχειρηματίες, ή τραπεζίτες αλλά να δουλέψουμε πάνω στα προβλήματα της γης, καταλαβαίνετε? Δεν λέω ότι οι τραπεζίτες είναι κακοί. Αυτός είναι ο κόσμος που ζούμε, είναι μέρος της ιστορίας του πολιτισμού. Και υποστηρίζω ότι δεν υπάρχουν τελικά σύνορα. Συνεχώς επεκτείνονται και αλλάζουν, δεν υπάρχουν όρια και με ρωτάτε: “Αφού χτίσεις αυτόν τον υπέροχο πολιτισμό τι θα κάνεις”; Δεν υπάρχουν τελικά όρια. Τα πάντα θα βελτιωθούν και θα αλλάξουν.